Maak kennis met de nieuwste gezichten van de academie!

Jivan is leraar Tekenkunst bij de volwassenen. Hij is afkomstig uit Leiden (Nederland) en verhuisde na zijn studie filosofie in Amsterdam naar Antwerpen om Schilderkunst te studeren. Inmiddels is hij een aantal jaren afgestudeerd en woont en werkt hij in Antwerpen. 
 

Waar ben je en blijf je mee bezig? 

‘Ik ben altijd op zoek naar beelden die ik vind in het leven op straat en op plekken waar mensen zich verzamelen, in het café of het restaurant of juist niet, zoals stations, toiletten en vliegvelden. Die plekken die uit noodzaak tot stand komen en waar wellicht minder is nagedacht over de invloed op de gemoedstoestand, daar vind ik vaak wat ik zoek. Die vluchtige steeds veranderende tegenwoordigheid zet ik graag af tegen een trage maar zeer diepe geschiedenis van de schilderkunst die als een soort geheugen meekijkt naar de dingen die zich voor mij afspelen.’ 

Hoe ziet jouw favoriete werkplek eruit? 

‘Mijn favoriete werkplek is mijn studio. De studio is niet altijd een gemakkelijke plek, omdat het creatieve proces niet altijd eenvoudig is. Maar dat hoort erbij. Ik romantiseer mijn studio/het atelier in het algemeen graag. Het functioneert als een camera obscura. Alle indrukken die ik buiten de muren opdoe worden als het ware binnen geprojecteerd. 

Ik werk ook graag met modellen, meestal vrienden, die ik uitnodig voor lange schildersessies. Dat zijn interessante uren door de concentratie die het vereist, maar ook door de gesprekken die eruit voortkomen. De ongebruikelijk situatie model te staan maakt vaak dat de gesprekken ongebruikelijk worden.’

Bas Birker is van alles. Hij is geboren Nederlander, overtuigd Belg en twijfelende Antwerpenaar. Bas brengt radiobijdragen en leven in de brouwerij, maakt kinderboeken en columns, leidt op, wijdt uit, presenteert en improviseert. Maar bovenal is Birker comedian in hart en nieren.

Vanaf dit schooljaar leidt hij onze nieuwe opleiding ‘Comedian’.

Waar ben en blijf je mee bezig ?

‘Spelen, spelen en nog eens spelen. Het leven is een speeltuin en het mijne helemaal. Ik mag elke dag naar  mensen die zin hebben in een leuke avond, om die vervolgens exact dat te schenken, terwijl ik mezelf daar dan ook nog een leuke avond mee bezorg. Over win-win-situaties gesproken! De kilometers, het wachten en de soms matige catering neem ik er wel bij.’

Wat is je favoriete geur? 

‘Er ruikt niets zo lekker als alles wat al een tijdje in de oven staat, maar nog niet te lang. Een kippetje, passata, taart. De oven is bijna letterlijk het middelpunt van mijn huisje. En ik denk dat dat stiekem de reden Is dat ik me gelijk thuis voelde in deze woonst.’ 
 

Wie/wat inspireert jou 

‘Het leven. En misschien juist wel de minder leuke kanten eraan. Aan plezier zoeken in leuke dingen zit geen uitdaging. De humor vinden in ellende kan heel bevredigend zijn. En als iets voldoende ellende geeft, dan is het wel het leven zelf. Voila: onophoudelijke inspiratie op punt!’

 

Stoffel werd geboren in de Kempen uit Antwerpse ouders en bracht zijn vroege kindertijd daar ook door. Na de lagere school verhuisde hij naar Schilde en zat in Schoten zowel in de middelbare school als in de muziekacademie, waar hij slagwerk volgde bij Walter Mertens. Na de humaniora studeerde hij twee jaar jazz-gitaar op het Conservatorium in Brussel, en 1,5 jaar kleinkunst aan Studio Herman Teirlinck.

Sinds 1996 is hij als drummer, gitarist, vocalist, componist en arrangeur actief in de muziek- en theaterwereld bij gezelschappen als Het Paleis, het Martha!Tentatief, de Kakkewieten, Arsenaal/Lazarus etc., en bij artiesten/bands als Flowers for Breakfast, Sukilove, El Tattoo del Tigre, Gabriël Rios, Mira, Eddy et les Vedettes, Kapitein Winokio en Six Blade Knife. Hij producete albums van oa. Hannelore Bedert en Pieter Embrechts en is bij concerten af en toe achter de mengtafel te vinden bij oa Think of One.

De afgelopen 20 jaar gaf hij geregeld les aan de richting Kleinkunst van eerst de Studio Herman Teirlinck en daarna het Conservatorium Antwerpen, waar hij muziekprojecten begeleidde.

Waar ben en blijf je mee bezig?
‘Muziek, een onuitputtelijke bron van vreugde, euforie, melancholie, etc... en onmisbaar in mijn leven.’

Wat is het beste cadeau dat je ooit gekregen hebt?
‘Mijn kinderen.’

Wat is je favoriete geur?
‘Petrichor’ ( de geur van regen die op droge grond valt, red.).

Welke positieve eigenschap waardeer je in anderen?
‘Openheid en nieuwsgierigheid.’

Wat moet iedereen zeker één keer proberen?
‘Meespelen in een symfonisch orkest.’

Wat maakt een goed leven voor jou?
‘Elke dag iets nieuws proberen te leren en openstaan voor de poëzie in alles.’

Hoe ziet jouw werkplek (of favoriete schrijfplek) eruit?
‘Mijn werkplek is een oude ziekenhuiskamer die ik op het moment aan het omvormen ben tot muziekstudio.’

Simon startte vanaf dit schooljaar als leerkracht animatieatelier, animatielab en tekenatelier.
Hij is opgeleid als schilder en begon tijdens zijn studies animatievideoclips te maken voor artiesten zoals Blackwave.
In periode ontwikkelde hij ook een game in samenwerking met hen. Nadien werkte hij mee aan de animatiekortfilm Cuties en stond hij vier jaar in de game-industrie.
Als lead artist merkte hij dat het doorgeven van kennis en begeleiden van anderen hem meer voldoening gaf dan het commerciële werk, dus sprong hij in het lesgeven.
Naast zijn job al leraar werkt hij ook aan een eigen gameproject.  

Welke positieve eigenschap waardeer je in anderen?

‘Nieuwsgierigheid, openheid en humor.’

Wat moet iedereen zeker één keer proberen?

‘Creatieve expressie!’

Hannah Bruggeman is beeldend kunstenaar en kunstdocent. Ze geeft beeldatelier en tekenkunst aan de Academie van Schoten en is daarnaast actief in het OKAN-onderwijs. Ze studeerde illustratiekunst en werkt in haar artistieke praktijk vooral met collage en schilderkunst. Ze woont en werkt in Antwerpen.

Waar ben en blijf je mee bezig?
‘Kunst maken! Met papier, mijn schaar, mijn penseel en heel veel kleur.’

Wat inspireert jou?
‘De nieuwsgierigheid, creativiteit en fantasie van mijn jongste leerlingen. Als volwassene moeten we proberen die kwaliteiten te behouden.’