Leerling in de kijker: Marcel Van Tienen

Wij legden een interview af met Marcel, die al 16 jaar leerling is aan onze academie binnen beeld: schilder- en tekenkunst. Naar aanleiding van zijn eigen tentoonstelling buiten de academie spraken we met hem over zijn traject, zijn inspiratie en de betekenis van de academie in zijn artistieke ontwikkeling.

Wil je je even kort voorstellen?

Ik ben Marcel Van Tienen. Ik schilder eigenlijk al jaren. Ik ben nu 77. In mijn jeugd heb ik op de avondacademie in Sint-Joost grafische vormgeving gedaan. Daar ben ik ook in afgestudeerd. Tot mijn dertigste heb ik dat gedaan. Ik vond het geen creativiteit meer. Ik vond het alleen maar werken. Ik vond het niet meer leuk. Toen ben ik totaal wat anders gaan doen. Toen ben ik een dierenwinkel begonnen. Dat heb ik tot 2007 gedaan. Daarna ben ik weer vrij gaan schilderen, tot nu.

Je volgt al lang les aan onze academie!

Ik denk dat ik in 2010 ben begonnen. Er zaten wel tussenposes tussen. De eerste periode was afgelopen, toen was het klaar. Toen werd ik teruggevraagd voor specialisatie. Dat heb ik toen gedaan en daarna kwam ik ook nog naar de cross-over. Daar zit ik nu in het laatste staartje van.

Wat vind je hier zo fijn?

Men maakten me erop attent dat jullie hier in België, dat je academies hebt, waar je terecht kon. En toen kwam ik iemand tegen en zei hij, we gaan hier naar Schoten toe. En zo ben ik eigenlijk hier verzeild geraakt. En ja, met Marc (Kennes) had ik eigenlijk gelijk ook een hele goede klik. En toen ben ik ook weer gewoon heel klassiek begonnen, wat ik met veel plezier gedaan heb. Dus gewoon inderdaad, stil leven, het programma afgewerkt. Maar je wordt toch... Toch al heel snel vrijgelaten. Dat vond ik fijn! Je kon al heel snel je eigen signatuur kwijt. Dat werd ook gewaardeerd. Die waardering is ook fijn. Dat heb je ook nodig. Dat geldt ook voor de medeleerlingen. Je hebt een respons. Je hebt gesprekken met ze, je deelt met elkaar je werk. Dat is eigenlijk altijd positief. Dat vond ik heel fijn. En ook het simpele feit, ik heb thuis ook een groot atelier. Ik werk thuis heel veel. Maar toch is het fijn om, vind ik dan, merk ik... Weet je wat? Dikwijls zoek je toch nog een soort uitvlucht. Hier ben je en hier ga je gewoon aan het werk. 

Welke invloed heeft de academie gehad op jouw artistieke ontwikkeling en op het werk dat je vandaag maakt?

Nou, ik kon al wat wel, maar er werd ook uitleg gegeven. Ik noem maar wat hoor. Rik Wouters vind ik fantastisch. Roger Raveel, daar ben ik een enorme fan van. Ensor, dat die al in die tijd zulke schilderijen maakte... Slabbinck en ook andere richtingen, je raakt er meer in verdiept. Bijvoorbeeld Kirchner, dat die in die tijd al zulke schilderijen maakte, dat sprak me enorm aan. Dat zijn allemaal topschilders. En het wil ook niet zeggen dat wij dat gaan kopiëren, maar ook Rainer Fetting, er zijn er zoveel. Die heb ik hier allemaal opgenomen. Die heb ik hier leren kennen, en ook boeken erbij om een bespreking over te hebben, een uitleg. Ook dat is een aspect wat je meeneemt, ik tenminste.

En nu dat je een eigen expo organiseert, buiten de academie, wat neem je mee van de sfeer hier, van ervaringen die je hier eventueel hebt opgelopen, mee naar die expo? Of wat heb je geleerd dat jou helpt bij het maken van een eigen expo?

Dat klinkt heel simpel, maar... Heel veel schilderen. Dat doe ik ook. Want ik maak, heb ik soms twee of drie schilderijen in de week. Er gaan er ook wel weer 2 of 3 weg hoor, niet alles blijft staan. Ik begin eigenlijk meestal met bestaande schilderijen die ik niet meer goed vind onderhanden te nemen. Ik heb ook al een klein beetje ervaring met expo’s, wat ik met enkele schildervrienden heb gedaan. Het is dus niet helemaal dat het uit de lucht komt vallen. Het is wel zo, het laatste jaar werd ik heel erg lovend beoordeeld.

Toen werd er vanuit de school, Marc en Patrizia, die hebben me aangemoedigd. En ik kan er wel tot 30 à 35 van mijn grote schilderijen kwijt! Dat kan ik anders nooit.

En zit er een beetje een rode draad in de werken?

…Als ik er over nadenk zou ik mijn expositie ‘Gezellig, hé’ noemen. Want het is alles behalve gezellig. Ik schilder niet om ‘mooie’ dingen te maken.

Wat wil je meegeven aan mensen die denken om te starten bij de academie?

Gewoon doen en niet bang zijn om fouten te maken. Juist niet, zou ik zeggen. Dus gewoon doen. Het is ook heel fijn dat het er is. Het voorziet toch echt een enorme behoefte. Als Nederlander kijk ik toch met jaloerse ogen naar…!

Bekijk Marcel zijn website: https://marcelvantienen.exto.nl/